Hayal Kırıklığının Başkenti Bitlis

Bazıları sevinçten ağlarken bazıları ise artık görevleri gereği uzun dönem askerlik görevlerini başka yerlerde devam edecekleri için arkadaşlarıyla son defa sarılırlarken gözyaşlarını döktüler.

Kimisi evlatlarını alıp son bir defa arkasından bile bakmadan nizamiyeden çıkarlarken, kimileri ise olağan ustu hal durumundan dolayı izin alamadıkları için askeriyenin konvoyuna katılıp ailesine kavuşma ümitlerini 1–2 gün daha ertelemiş bulunmaktaydılar.

Bunu anlatmamdaki amacım yemin töreninin mükemmel biçimde geçtiğini anlatmak değildir. Nitekim hiçte umulduğu gibi geçmedi. ( Valinin törene biraz geç katılması yüzünden binlerce askerin güneşin altında hazır olda beklemesi. Tam bir rezalet. Düşüncesizlik örneğiydi..)

Bir yerin gelişmesi için mutlaka o yerin bir sanayisinin olması gerekmektedir. Bu sadece bir A.Ş ‘den ibaret değildir. Bir askeriye, üniversite, spor faaliyetleri vb her türlü kurum ve düzenlemeler bir yerin gelişmesinde en önemli faktörlerdir.

Kütahya’nın Bitlis’ten tek bir farkı sanayilerinin tütmesidir. Ne yüzölçümü ne yerleşim yeri ne de rakımı Bitlis’ten faklı değildir.

Bugün gördüklerim Bitlis’in, geçmişten bugüne bir şehrin nasıl kanının emildiği düşünmek içimi cız etti. Geçmişten bugüne baktığımızda neler de değişmiş bu şehirde.

Gideri gelirinden fazla olan bir kurum ya da kuruluşun sonu eninde sonunda iflasa sürüklenir. Bunu Bitlis için düşündüğümüzde ilerde böyle bir şehrin yok olmasına neden olabilecek bir durum olduğunu düşünmek olasıdır. Çünkü Bitlis üretmeden tüketen bir şehirdir.

Ya ben bazı şeyleri bilmiyorum ya da bir şehrin kalkındırması için bir yerlere gelmiş şahıslar bir şeyler bilmiyorlardır. Çünkü Bitlis için artık görünen köy kılavuz istemez

Bitlis, artık bir savaşta harabeye dönüşmüş sahipsiz bir şehir gibidir.

Kimileri için Bitlis, hayal kırıklığının başkentidir…