Türkiye Kürdistanı Konferansı

Ulusal birlik ifadesi kulağa çok hoş geliyor. Bunun cazibesine kapılmamak mümkün değil. Ancak ulusal birlikten ne anlıyoruz? Hangi ihtiyaca cevap olmasını istiyoruz? Nasıl bir paradigmayla oluşturulacak? Ve hangi zemine dayandırılacak?

Burada kullandığımız ulus kavramının neyi ifade ettiğini netleştirmekte fayda var. 19-20.yüz yılın homojenleştirici, tekçi, ötekileştirici ulus anlayışı mı? Yoksa dar-milliyetçiliği aşan çoğulcu ve kapsayıcı ulus anlayışını mı esas alacağız? Bana göre doğru olan ikincisidir.

Kürdistanlı siyasi güçlerin toplumsal gelişme, demokrasi ve özgürlük için dayanışma içinde olma istekleri çok sevindirici bir istek. Böylesi bir konferansın toplanması için sürdürülen girişimlerin somutlaşmiş olması da sevindirici bir gelişmedir.

Kürdistanlı siyasi güçler, düne göre daha iyi bir noktadalar; yaşanan olumsuz deneyimlerden dersler çıkararak olgunlaştılar; bir arada ve barış içinde yaşama iradesini artık ortaya koyabiliyor ve birçok konuda ortak bir davranış sergileyebiliyorlar. Bu dayanışmayı daha ileri bir noktaya taşıma iradesi görülüyor. Bu çok olumlu bir gelişmedir. Bu gelişme Kürdistan’da barışın, özgürlüğün ve demokrasinin egemen olmasını isteyen herkesi sevindirir.

Kürdistan toplumu birçok toplum gibi farklı etnik, kültürel ve dini gruplardan oluşan bir toplum. Bu toplumun farklı ideolojik ve siyasi eğilimlere sahip olması, yani ideolojik ve siyasi çeşitliliğin bulunması da çok doğaldır. Bu farklılığı ve çeşitliliği zenginlik olarak görüp ona saygı duydukça toplumsal gelişmeye katkıda bulunabiliriz. Siyasi, dinsel, ideolojik Farklılıkları- çoğulculuğu koruyarak, barış içinde birarada yaşatarak demokrasimizin gelişmesine katkıda bulunabiliriz.

Türkiye’de Kürtlerin barış-demokrasi ve özgürlük mücadelesi her şeye rağmen güçleniyor. Bunu geriye çekmek artık mümkün değil.  İran Kürdistanı’nda da olumlu gelişmeler var. Suriye’de Esad diktatörlüğü çatırdıyor.  Kürtlerle birlikte Suriye’nin tüm halkları özgürlüğün eşiğindeler.

Ortadoğu’da da çok olumlu gelişmeler yaşanıyor. Arap halklarının diktatörlere karşı verdiği özgürlük mücadelesi tüm coğrafyaya yayılma eğiliminde ve birçok yerde başarıyla sunuçlanıyor. Ortadoğu’da esen özgürlük rüzgarı tüm halkları etkiliyor, dayanışma duygularını arttırıyor. Ortadoğu’da diktatörlerin ardı ardına devrilmesi, bu bölgede demokrasinin yerleşmesine ve gelişmesine yolaçabilir. Bu da sevindirici bir gelişme olur.
Özgürlük ve demokrasi mücadelesinde, Kürt halkının birlikte yaşadığı halklarla, Ortadoğu halklarıyla dayanışma içinde olması çok doğru bir davranıştır.

Kürdistan’da barışın, özgürlüğün, demokrasinin egemen olması Ortadoğu halklarının, tüm dünya halklarının ve etkili küresel güçlerin de yararınadır.

Kürdistan halkı elbette kendi kaderini belirleme hakkına sahiptir. Ancak Kürtler, bir arada bulundukları halklarla aynı devlet sınırları içinde, ulusal demokratik haklarını kullanarak pek ala özgürce yaşayabilirler.  Her parçada, özgün koşullara göre farklı öz yönetimler oluşabilir. Parçalar arasında siyasi, ekonomik ve kültürel ilişkilerin gelişmesi, devlet sınırlarını anlamsızlaştıracaktır. Zaten küreselleşme süreci farklı ulusları yeni ortak birlikler etrafında bir araya gelmeye zorluyor. 

Bu konferans Türkiye Kürdistanı’nda barışı, özgürlüğü ve demokrasiyi gerçekleştirebilmek için dayanışmayı-ortaklaşmayı hedeflerken, Türkiye’li tüm demokrasi güçleriyle birlikte Türkiye’de özgürlükçü ve katılımcı bir demokrasinin kurulması için de çok ciddi bir çaba içinde olmalıdır. 

Konferansın bunu başaracağına olan inancımı ifade ediyor başarılar diliyorum.

Sizleri tekrar sevgi ve saygıyla selamlıyorum.

Çok teşekkür ederim.


Bu makale 2574 kez okundu