Dünya bu fotoğrafla tanıdı Van depremini.
Yunus'un gözlerine iyi bakın...
Ne görüyorsunuz fotoğrafın gözlerinde ?
Korkunç; çok tedirgin.
Şaşkın; belki biraz umut.
Bir el var omuzunda. Ölüm omuzuna dokunmuş. Omuzlarında ölümün ve binlerce tonun ağırlığı..
Bir el var omuzunda. Siper etmiş bedenini ölüm, küçücük yüreğine.
Bir el var omuzunda. Teselli eder gibi... "biz öldük, sen yaşamalısın. merak etme" der gibi.
Öyle dramatik bir sahne ki, kelimeler enkaz altında..
Bazılarınınkiyse ölmüş... İlk olarak bir haber sitesinde gördüğüm, irkildiğim, yıkıldığım bu fotoğrafın altında öyle bir yorum vardı ki, yüreğimin richter ölçeği çatladı.
O el taş tutuyormuş. O el polise, askere taş atıyormuş.
Ne kadar da acınası haldeyiz... Ne kadar da ölüyüz.
O sosyal medya faşistlerinin terörist dediği, taş atıyor dediği o eller, küçük yunusu kurtarmak için siper olmuştu; omuza, kafaya, bele.. Bu ele iyi bakın ey insanlık, bu "terörist" dediğiniz el!
Görünen o ki isimsiz kahramanın elleri "klavye silahşörlerinin ellerinden" daha terörist değil!
Yazıklar olsun yardımı geçtim, duaya bile yeltenemeyen o ellere...
Yazıklar olsun Yunus'un bakışlarından utanmayıp, yaşamaya devam edenlere!