Gönlüm Kan Ağlar

Bir gölge gibi özlediğim unutulmaz VAN...

Yaşadığın acıyı yüreğimin derinliklerinde hissediyorum bu nedenle çok dertliyim.
Bi uzanabilsem sana yüreğimi açabilsem, ne yapayım elden bir şey gelmez hain dağlar yolumu kesmiş, öylece oturup seni düşündüm.
O dert ve tasaların basması ve acının doruğa çıkması üzerine hayal aleminde yanında buluverdim kendimi.
Fakat içimdeki acıya acı katacak hallerle karşılaştım.
Bir beton yığını üzerine oturmuş ayakkabı boyacısı küçük çocukların yüzlerindeki umutlar yerini yürek parçalayıcı haykırışlara bırakmıştı.
Göz yaşlarından oluşan pınarların medeniyetlere tanıklık etmiş van gölüne döküldüğünü gördüm.
Sonra çekildim bir kenara, mutsuz ruhların ve yüreklerin öyküsünü dinledim gözü yaşlı annelerden...
Derinden bir Ah! çektim.
Sonra Sadi-i şirazinin şu mısrası aklıma geldi:

"Hiç bir ateş ah ateşi gibi değildir".

Yüreğinde derin yaralar açılan memleket insanlarımın hallerini gördükçe toz bulutları altında şu mısraları kekelemeye başladım:

"Kan ağlıyor gönül, oy sabah yeli gelde lutf et".
"Ah! uğra şehrezora da benim yerime ziyaret et".

Unutulmuş bir tarihe tanıklık eden giysileriyle yavrularının başında göğü ve yeri yaracak gibi haykıran anneleri gördüm.
Diğer taraftan kaldırım taşları üzerine oturmuş,ansızın bir umut haberi bekleyen ve bunun için ellerini göğe kaldırmış analar gördüm.
Sonra ellerinde bir şey gelmiyormuş gibi görünen, ancak en büyük yardımı dualarıyla yapan, şakaklarındaki her bir ak telin tarihte bir olayı temsil eden dedeler gördüm.
Birde insan libası giymiş hayvanlar tanıdım.
Yüreğinde hardal tanesi kadar acıma hissi olmayan ve içlerinde ırkçılık tohumunu besleyen insanlara tanık oldum bu acılı zamanında.
Bu sonuncusunu görünce bu defada insanlığa acıdım ve gönlüm kan ağladı....

BAŞIMIZ, VANIMIZ SAĞOLSUN...

Kocaeli Üniversitesi - Hukuk Fakültesi Öğrencisi

Bu makale 1698 kez okundu