Paralı Askerlik ( Lejyonerlik )

Yaklaşık 30 yıldır süren, yalnız Türkiye’nin değil, Ortadoğu’nun en büyük sorunu olan ve zaman zaman Dünyanın birinci gündem maddesi haline gelen Kürt sorununun çözümsüzlüğü nedeniyle 40 bine yakın insanımızı kaybetmiş bulunuyoruz. Bu savaşta kaybettiğimiz insanlarımızdan bazılarına mezarlıklarımızda 2 m²lik bir toprak parçası bile nasip olmuş değil. Bölge’nin çoğu yerlerinde bazı tesadüfi itiraflar sonucu çöplüklerde, derelerde ve bazı köprü altlarında onlarca insanın gömüldüğü toplu mezarlar ortaya çıkmaktadır.

PKK’nin şimdiye kadar 7 kez yapmış olduğu ateşkes çağrıları cevap bulmadı her defasında aynı senaryo tekrarlandı sonuç yine aynı; kan ve gözyaşı.En son 8. ateşkesin süresi de belki Mart 2011de son bulacak, devlet henüz bir adım atmış değil.Bu sıralar PKK’nin eylemsizlik kararıyla savaş durmuş fakat devletin barışa yaklaşımından olacak ki şehirlerimiz eylemlerden dolayı savaş alanlarına dönmüş durumdadır.

Halk iradesine dayalı olmayan ve bünyesinde Halkın Demokrasi anlayışını barındırmayan Tunus’tan başlayıp Mısır ve Libya ile devam eden sonrasında Ortadoğu’da İran’a sıçrayan ve daha birçok devleti tehdit eden haklı halk ayaklanmalarının karşısında Oligarşik yönetim şekillerinin iflas ettiğini ve halkın iradesine dönüşmesini gözlerimizle görüyoruz. Türkiye’deki çatışmaların nedeni de Kürtlerin devlet yönetiminden hoşnut olmadığının bir göstergesi değil midir? Bazı taleplerinin karşılanması için halkın göstermiş olduğu tepkiler değil midir?

Savaşın nelere mal olduğunu bilmeyen var mıdır? Bugüne kadar süren çatışmalar sonucu 2 bine yakın Köy boşaltıldı, yakıldı, yıkıldı. Bölgede tarım ve hayvancılık bitme aşamasına geldi. Bir zamanlar bölgede etin kilosu 5 lira iken şimdi vatandaşlar etin kilosunu 25 liradan almaktadırlar. Bölge tarımı o kadar faaldi ki yurttaş’ların tüm ihtiyaçları karşılanıyordu. Türkiye fazla tarım ürünlerini ihraç etmekteydi. Bırakalım halkın ihtiyaçlarını Türkiye artık hem et için hayvan hem de başta buğday olmak üzere temel tarım ürünlerini bölgede yaşanan savaş yüzünden uzun süredir ithal etmektedir. Bu konuda dış ülkelere ödenen milyon dolarların miktarlarını devlet yetkilileri daha iyi bilirler.

SAVAŞIN EKONOMİK BİLANÇOSU

Ekonomik kaybın en önemli noktası da savaşa ödenen harcamalardır.Bu harcamalar net olmamakla beraber 300 milyar dolardır. Eğer savaşa harcanmasaydı yatırıma yönelik harcansaydı bu paralar ile neler yapılabilirdi şimdi ona bakalım;

Bu para ile 15 bin adet 24 derslikli okul, 900 adet 400 yataklı tam teşekküllü eğitim ve araştırma hastanesi, 150 adet boğaz köprüsü, 120 adet Atatürk Barajı veya 450 bin kilometre duble yol yapılabilirdi. Buna yeni silah alımlarına ve yeni yapılan karakollara ödenen harcamalar dahil değildir.
 
Sakın bu verileri benim uydurduğumu sanmayın. Bu veriler AKP hükümetinin 22 Ocak 2010 tarihinde çıkarmış olduğu Demokratik Açılım Kitapçığı’ndan alınmıştır. Bu kitapçıkta şu ibarede yer almaktadır. “Yıllardır terörle mücadele eden güvenlik güçleri ve işin uzmanları, sadece askeri ve polisiye tedbirlerle terörün üstesinden gelinemeyeceğini ifade etmişlerdir.”

Savaşların ekonomik, sosyal, kültürel, psikolojik, sosyolojik boyutları vardır.Yukarıda belirttiğimiz analizler savaşın ne denli acımasız olduğunu gözler önüne sermektedir.

PARALI ASKER ORDUSU

Tüm yaşanan bu kaos ortamından ders almamışız ki savaşı durdurup oluşturacağı bir meclis komisyonunca Kürt sorununu çatışmasızlık çerçevesinde kökten çözeceğine Devlet yeniden 50 bin kişiden oluşan yeni bir paralı asker ordusu oluşturuyor. Peki bu ordu kimlerden oluşacak? Bu paralı askerlik, askerliğini yapmış bekar gençlerden oluşturulacak. Ayda en az 2000 TL maaş verilecek askerlik süresi en az 3 yıl isteğe göre en fazla 7 yıla kadar uzatılacak bu süreden sonra ayrıldıklarında kendilerine o güne kadar aldıklarının 2 misli tazminat ödenecek tabiî ki eğer sağ kalırlarsa. Bu ne demektir biliyor musunuz? Bu demektir ki al sana maaş git öl ve öldür demek, tekrar ölüm, kan ve gözyaşı demek.

Zaten ana muhalefet partisi olan CHP de 2009 yılında Kürt sorununu çatışmasız olarak çözecek bir Kürt açılımını hazırlayıp taslak halinde gündemlerine almış bulunmaktalar. Hükümet olarak siz Kürt açılımını istiyorum diyorsunuz. Belli ki muhalefet de istiyor peki engel ne? Yoksa MHP istemediği için mi yapmıyorsunuz? Meclis çoğunluğunda da sorun olmadığına göre sorun ne peki bunu kamuoyuna açıklarsanız memnun edersiniz.

Bir yandan Kürt açılımı yapıyorsunuz kitapçık bastırıp halkı bilgilendiriyorsunuz, bu iş artık askeri ve polisiye tedbirlerle çözülmez diyorsunuz, diğer yandan 50 bin kişilik bir paralı asker ordusu oluşturup tekrar Türkiye ve bölgeyi kan gölüne çeviriyorsunuz.

Askerden evlatları sağ dönen aileler bu kez vatan sevgisi ile değil para için çarpışan çocuklarının gelecek ölüm haberleri ile sarsılacak. Askerden dönen ve işsiz olan bu gençler alacakları para uğruna birer ölüm makinesi haline gelecek ölecek ve öldürecekler, kimisi yaralı dönecek kimisi sakat kalacak. En önemlisi de sağ dönenler topluma nasıl rehabilite edilecek? Asıl olan da onların bozulan psikolojileri ile topluma nasıl ayak uyduracaklarıdır. Kısacası bu durum Kürt ve Türk halkı arasında yeniden kin, nefret ve düşmanlığa yol açacak.

Sayın yetkililer acaba siz buna karar verirken vicdanınızın sesine kulak verdiniz mi? Acaba siz yataklarınızda rahat uyuyor musunuz? Daha da önemlisi siz bu kararı verirken kendinizi sorgulayıp çelişkiye düştüğünüzün farkında değil misiniz?

Şimdi de basınımızın değerli yazarlarına seslenmek istiyorum. Kürt sorununun çözümü gecikiyorsa ve bir tıkanıklık yaşanıyorsa bu sorumlulukta en büyük pay sahibi de yazarlarımızındır. Bir atasözümüz vardır, ”Kalem kılıçtan keskindir.” Hani kalemlerinizin keskinliği? Bakın bu sorun yalnızca Türkiye’nin değil artık, Ortadoğu’nun en büyük sorunu haline geldi. Hepimiz biliyoruz ki Kürt sorunu çözülmedikçe Ortadoğu’da kalıcı bir barışın oluşması mümkün değildir. Demek ki kalemlerinizin ucu kırılmış. Neden çözümden yana tavır almaya çekiniyorsunuz? Basın özgürlüğü gibi bir dayanağınız var. Sizlerden ricam konuşturun kalemlerinizi cesaretlenin, silkinin bir an önce doğru bildiğiniz ve meseleye katkı sunacak düşüncelerinizi aktarın, okurlarınıza huzurlu yarınlar için umut dağıtın.